จอห์นนี่ แอปเปิลซี้ด

เรื่องราวของจอห์นนี่ แอปเปิลซี้ด: ตำนาน กับ ข้อเท็จจริง

ตำนานโปรดของอเมริกาเรื่องหนึ่งก็คือจอห์นนี่ แอปเปิลซี้ด วีรบุรุษชาวบ้านและผู้บุกเบิกสวนแอปเปิลในยุค 1800 จอห์นนี่ แอปเปิลซี้ดเป็นบุคคลที่มีอยู่จริง และชื่อจริงของเขาคือ จอห์น แชปแมน เขาเกิดที่ลีโอมินิสเตอร์ แมสซาชูเซตส์ ในปี 1774 ความฝันของเขาคือการผลิตแอปเปิลมากๆ เพื่อไม่ให้มีใครต้องหิว แม้ว่าตำนานได้ทำให้เราเห็นภาพจอห์นนี่เป็นคนช่างฝันไร้จุดหมาย ปลูกแอปเปิลจากเมล็ดทั่วทั้งพื้นที่ งานวิจัยพบว่าเขาเป็นนักธุรกิจที่วางแผนอย่างระมัดระวัง ซึ่งในช่วงเวลาเกือบห้าสิบปี เขาซื้อและขายที่ดิน และพัฒนาต้นแอปเปิลที่ให้ผลผลิตเป็นพันๆ ต้น

Johnny Appleseed Postage Stampการผจญภัยของเขาเริ่มต้นในปี 1792 เมื่อจอห์นอายุสิบแปดปี เขาและน้องชายต่างแม่อายุสิบเอ็ดปี นาธานเนียล มุ่งหน้าไปตะวันตกตามกระแสผู้อพยพที่มาไม่ขาดสาย เมื่อเขาย่างเข้าอายุยี่สิบปี จอห์นเริ่มเดินทางคนเดียว ซึ่งเป็นวิถีชีวิตของเขาตลอดชีวิตที่เหลือ นาธานเนียลอยู่ที่ไร่กับบิดาของพวกเขา ซึ่งอพยพมาทางตะวันตกเช่นกัน จอห์นเดินทางต่อไปทางตะวันตกถึงเพนซิลเวเนีย จากที่นั่นเขาเดินทางไปยังชนบทของโอไฮโอวัลเลย์ และต่อมา อินเดียน่า เขาเดินทางล่วงหน้าไปไกลกว่าที่ที่ผู้คนตั้งถิ่นฐาน และแต่ละปีปลูกแอปเปิลจากเมล็ดไปทางตะวันตกเรื่อยๆ

เขามักสะพายถุงหนังเต็มไปด้วยเมล็ดแอปเปิล ซึ่งเก็บมาฟรีจากโรงกลั่นไซเดอร์ ตำนานเล่าว่าเขาปลูกแอปเปิลอย่างต่อเนื่องบนพื้นที่โล่งในป่า ตามข้างถนน และข้างลำธาร อย่างไรก็ดี งานวิจัยบ่งบอกว่าเขาได้สร้างโรงเพาะต้นแอปเปิลมากมาย โดยเลือกบริเวณปลูกแอปเปิลที่เหมาะสมอย่างระมัดระวัง ทำรั้วล้อมด้วยต้นไม้ล้มและท่อนไม้ พุ่มไม้และเถาวัลย์ หว่านเมล็ด จากนั้นกลับมาดูเป็นช่วงๆ เพื่อซ่อมรั้ว พรวนดิน และขายต้นไม้ ไม่นานนัก เขาก็เป็นที่รู้จักในชื่อ “ชายเมล็ดแอปเปิล” และต่อมาจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ “จอห์นนี่ แอปเปิลซี้ด”

เวลาผ่านไปหลายปี แต่ละชุมชนต่างตั้งหน้าตั้งตารอการมาเยี่ยมเยือนของเขา และประตูบ้านทุกบานเปิดต้อนรับเขาเสมอ สำหรับชาวบ้านชายและหญิง เขาคือผู้ส่งข่าวสาร สำหรับเด็กๆ เขาคือเพื่อน เขายังเลื่อมใสในศาสนาและเทศนาชาวบ้านระหว่างทาง หนังสือเล่มโปรดของเขาคือไบเบิล

เขาผูกมิตรกับชาวอินเดียนแดงหลายเผ่า และเป็นที่รู้กันว่าเขารู้ภาษาอินเดียนแดงหลายภาษาดีในระดับที่พอสนทนาได้ เขาหาอาหารที่มีตามธรรมชาติและไม่เคยฆ่าสัตว์ ถึงแม้จะดูยากจน แต่เขาไม่จนเลย เขาสะสมเงินมากมายมากกว่าที่เขาต้องการโดยขายต้นแอปเปิลและที่ดิน เขาไม่เคยใช้บริการของธนาคารเลย แต่กลับเลือกใช้ระบบเก็บเงินที่ประณีตบรรจงโดยการฝังเงินของเขาแทน เขาชอบการแลกเปลี่ยน แลกอาหารและเสื้อผ้ามากกว่าเก็บเงินจากต้นไม้ของเขา การที่ชาวบ้านปลูกต้นไม้ถือเป็นเรื่องสำคัญกว่าการจ่ายเงินให้เขา

จอห์นนี่ แอปเปิลซี้ดว่ากันว่ารูปร่างสูงปานกลาง ตาสีฟ้า ผมสีน้ำตาลอ่อน หุ่นผอม แข็งแรงและตื่นตัว นิทานยังบรรยายถึงเขาว่า “ดูตลก” เพราะการแต่งตัวของเขา เล่ากันว่าเขาแลกเปลี่ยนต้นแอปเปิลกับเสื้อที่ไม่ค่อยได้ใช้แล้วของชาวบ้าน เป็นที่รู้กันดีว่าเขาจะให้เสื้อดีๆ แก่คนที่เขาคิดว่ามีความจำเป็นมากกว่าเขา นี่อาจเป็นสาเหตุว่าทำไมเขาจึงสวมใส่กระสอบบรรจุกาแฟเจาะรูสอดแขนเป็นเสื้อผ้า เขาแทบไม่ใส่รองเท้า ถึงแม้ในช่วงฤดูหนาว เล่ากันว่าเขาเดินเท้าเปล่าบนน้ำแข็งและหิมะ ซึ่งหนังที่เท้าของเขาหนามากจนแม้แต่งูหางกระดิ่งยังฉกไม่เข้า อีกตำนานเล่าว่าเขาสวมหม้อบนหัวต่างหมวก ส่วนนี้ไม่น่าจะจริงเพราะในเวลานั้นหม้อทำจากทองแดงหรือเหล็กหนัก แต่น่าจะเป็นไปได้มากกว่าที่เขาสวมหมวกที่คนอื่นไม่ใช้แล้ว หรือทำหมวกเองจากกระดาษแข็ง เขาแทบไม่พักในบ้าน เนื่องจากเขาชอบนอนบนพื้นดินในป่าโล่งโดยหันเท้าไปทางกองไฟเล็กๆ

ปี 1842 จอห์นนี่เดินทางครั้งสุดท้ายกลับมายังโอไฮโอหลังจากใช้เวลา 50 ปีเดินทางไปทั่วเขตชนบท ที่นั่นเอง เขาย้ายไปอยู่ในบ้านของนาธาเนียล น้องชายต่างแม่ซึ่งเริ่มการเดินทางครั้งแรกกับเขา วันที่ 18 มีนาคม 1845 เขาเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวดเมื่ออายุเจ็ดสิบเอ็ดปี เขาเคยไปเยี่ยมเพื่อนของเขาที่ชื่อ วิลเลี่ยม เวิร์ธ ในอินเดียน่า ตำนานเล่าว่านั้นคือครั้งเดียวในชีวิตที่เขาป่วย เขาถูกฝังในสุสานไม่ติดป้ายใกล้ ฟอร์ดเวน อินเดียน่า